مساله جالبی كه وجود دارد این است كه هنوز هم پردازندهای اینتل امروزی از نسل پنتیوم 4 هستند. (آنچه بعنوان پنتیوم 5 در بازار ما توسط برخی افراد درج میشود كذب است ، چیزی تحت عنوان پنتیوم 5 یا 6 وجود ندارد.)
در مورد AMD هم همان اتلون و سمپرون و البته پردازنده جدید و گل سرسبدی بنام فنوم را داریم ولی چیزی كه در هر دو مورد تغییر كردهاست ، تغییرات در معماری این پردازندهها میباشد ، گذر از 32 بیت به 64 بیت طی مراحل مختلف ، باب شدن پردازندههای دو هستهای ، 4 هستهای و 6 هستهای برای كاربران عادی ، كوچكتر شدن هرچه بیشتر تكنولوژی ساخت ، ازدیاد كاشه داخلی ، تغییر استاندارد سوكتها ، تغییر توان مصرفی و ... اهم نكاتی هستند كه شما برای بروز آوری اطلاعات خود باید بدانید :
1- تغییرات تعداد پایهها :
در مورد اینتل تمامی پردازندههای سنتی و در حال منسوخ شدن آنها تحت استاندارد سوكت LGA با 775 پایه هستند ، اما پردازندههای جدید با تكنولوژی Core i دارای 1156 یا 1366 پایهاند (حتی این سوكتها نیز طی سال آینده جمع میشوند! راهنما را تا انتها بخوانید.) و در Core i نسل دوم فعلا 1155 پایه وجود دارد ، در مورد AMD ، تغییرات مختلفی صورت گرفت ، هم اكنون تقریبا تمامی پردازندههای AMD موجود در بازار AM2+ و AM3 هستند و سوكت AM2 قدیمی جای خود را بدانها داده است ، این دو استاندارد نیز مانند سلف خود دارای 940 پین هستند اما با آنها سرعت بیشتری نسبت به AM2 خواهید داشت و میتوان گفت چند وقتیست كه AM2+ نیز از بازار جمع شده است. لذا در صورت بستن سیستم نو ، فقط به AM3 فكر كنید.
2- 64 بیتی :
اولین پردازندههای 64 بیتی برای PC عادی ، توسط AMD ارائه شد و از آن ببعد CPU های Athlon XP و Sempron به Athlon 64 و Sempron 64 تغییر نام دادند.
گذر از 32 بیتی به 64 بیتی در مورد اینتل با تاخیر بیشتر و طی مراحل گوناگون صورت گرفت و در همین مقطع بود كه AMD برای چند ماهی گوی سبقت را ربود.پردازندههای اینتل كه بخشی از آنها و سپس تمامی قسمتها به 64 بیتی تغییر یافتند (بهمراه دیگر فناوریها) از آن پس Core 2 نامیده شدند و بعد از آن نیز پردازندههای سری Core i عرضه شدند كه هم اكنون متاع اصلی بازار رایانهاند.
امروزه تمامی پردازنده های جدید عرضه شده به بازار 64 بیتی هستند ، اینستکه دیگر صحبتی از 32 یا 64 بودن آنها در برگه مشخصات هم نیست.
3- دو هستهای و چهارهستهای و شش هستهای (Dual و Quad و Hexa)
با ظهور پردازنده 2 هستهای اینتل بازهم دوران سبقت چند ماهه AMD به پایان رسید و ایندو رقابت نزدیكی را در ارائه پردازندههای دو هستهای آغاز نمودند.
اینتل كه قبلا نیز پردازندههای 32 بیتی Dual Core را داشت ، این مورد را به تكنولوژی Core 2 اضافه كرد و CPUهای سری Core 2 Duo را عرضه نمود.
توجه دارید كه Core 2 بمعنی دوهستهای نیست بلكه Duo بمعنی دو هستهایست.
بهمین ترتیب Core 2 میتواند بصورت Core 2 Solo یا Core 2 Quad باشد.
Core 2 Duo ابتدا تحت سری E4000 مثل E4300 و سپس تحت سری E6000 مثل E6600 مشهور و در دو سه سال گذشته سری ٍقدرتمند E8000 مثل E8400 ارائه گردید.
CPU های چهارهستهای Core2 اینتل با عنوان Quad یا Quadro شناخته میشدند و با حرف Q یا QX مشخص میگردند مثلا QX9650 یا Q6600 و Q9300 و یا Q9650 و ...
امروزه عصر Core2 در حال اتمام است و باید برای خرید بدنبال CPU های سری Core i باشید.
اگر بدنبال خرید دو هستهای باشید ، باید بین سری Core i3 و Core i5 جستجو كنید و اگر بدنبال خرید 4 هستهای باشید باید سراغ Core i5 یا Core i7 از نسل اول و یا نسل دوم (همان Sandy Bridge) بروید كه این نسل دوم در حدود دیماه 1389 به بازار معرفی شد.
چند نمونه 6 هستهای بسیار قدرتمند (و البته بسیار گران) از این خانواده نیز وجود دارند كه مشهورترین آنها Core i7 980X است ، 990 هم به بازار آمده اما فعلا در بازار كشور ما موجود نیست. كلا این 6 هستهای های بسیار گران فقط بدرد برخی از نرم افزارهای پردازش گرافیك و انیمیشن میخورند كه اكنون با آمدن Sandy Bridge ، خرید آنها حتی برای همین موارد هم جای بسی تامل دارد.
در این بین AMD هم بیكار ننشست و CPU دو هستهای خود را آماده نمود و آنرا X2 نامید كه با تلفیق 64 بیتی ، اكنون Athlon 64 X2 و Sempron 64 X2 را در بازار داشتیم ، مثل Athlon 64 X2 5600+.
چهارهستهای های AMD كه با X4 مشخص میشوند با ورود سری Phenom در طی دو سه سال گذشته به بازار معرفی شدند ، مثل Phenom X4 9750 ، از طرفی AMD یك گروه CPU سه هستهای را تولید و با علامت X3 كرد ، مثلا Phenom X3 8750 ، اینها با رقم 8 در ابتدا شمارهگذاری میشدند.
اما اكنون پردازندههای Phenom II را داریم كه پیشرفتهای درخور توجهی را نشان میدهند ، سری اتلون و سمپرون نیز دوباره چند وقتیست كه سر و كلهشان پیدا شده است اما اینبار با تغییرات ، سری جدید اتلون ، Athlon II نامیده شده است ، برخی از اینها دو هستهای و برخی چهار هستهای هستند و فعلا AMD مشغول تولید انبوهی از انواع و اقسامشان است.
علاوه بر اینها چندین ماه است كه سری 6 هستهای AMD در بازار ما نیز فراوان پیدا میشود ، نمونههای معروفی از آنها ، 1055T ، 1075T 1090T میباشند و 1100T قدرتمندترین آنهاست ، با اینحال اینها در نزدیك به تمامی موارد ، بهیچوجه قابل قیاس و رقابت با پردازندههای قدرتمند Core i 6 هستهای اینتل نیستند. این گروه را میتوان از لحاظ قدرت پردازش ، با Core i5 نسل اول اینتل قیاس نمود.
امروزه عمر Athlon و Phenom بسر رسیده و باید برای خرید بدنبال Athlon II و Phenom II باشید.
4 – Cache :
اندازه كاشه CPU سهم مهمی در كارائی آن دارد.
هم اكنون پردازندههای اینتل دارای یك كاشه L3 هستند كه قبلا اینطور نبود ، پردازندههای جدید Core i3 , i5 , i7 همگی دارای كاشه L3 باندازه 4 یا 8 مگابایت میباشند ، اما نسل Core2 كلا دارای L3 نیست ، در عوض L2 در این نسل بمراتب بزرگتر بود ، اندازه كاشه در پردازندههای 6 هستهای Core i7 اینتل برابر 12MB میباشد.
پردازندههای AMD از نوع Athlon II و Sempron های جدید نیز فاقد كش L3 هستند ، ضمن اینكه اندازه L2 در آنها نیز (بویژه در مورد سمپرون) كوچكتر از رقبای اینتلیشان یعنی Core2 ها میباشد. اما در مورد Phenom اندازه كش و تركیب آن افزایش و بهبود یافت ، در اینجا نیز یك كاشه L3 وجود داشت كه اندازه آن 2MB و مشترك بین تمامی سه یا چهار هسته بود.
در مورد Phenom II این كاشه L3 برابر با 6MB میباشد و در حال حاضر حتی در مورد 6 هستهایها نیز چنین است.
5- فركانس :
وقتی صحبت از فركانس CPU میشود ، دو مفهوم بذهن میرسد ، یكی فركانس داخلی CPU و دیگری فركانس خارجی یا همان فركانس FSB آنست كه تحت این فركانس با حافظه و كارت گرافیك ارتباط دارد.
اگر 2-3 سال است كه CPU نخریدهاید و تصور دارید فركانس پردازندهها الان باید به 5-6 هزار رسیده باشد ، اشتباه است ، فركانسها همان اعداد و ارقام 3 سال پیش و حتی كمتر از آن است ، بخاطر تعداد بسیار زیاد ترانزیستورها در یك CPU كه در حال نزدیكی به مرز یك میلیارد میباشد (بعضا از یك میلیارد نیز عبور كرده است) ، امكان بالابردن فركانس نیست وگرنه اشكالات متعددی از جمله داغ شدن و مصرف توان شدید پیش میاید ، در عوض سعی كردهاند فنآوری معماری (Architecture) قطعه را بهتر سازند ، اصولا تكنولوژی بدنبال راهی برای پایین تر آوردن فركانس پردازندهها یا نگهداشتن آنها در همین حدود است نه بالابردن آن و لااقل برای سالهای نزدیك چنین خواهد ماند.
AMD بود كه اولین دوهستهای با فركانس 3.0 GHz را بنام Athlon 64 X2 6000+ عرضه نمود كه ابتدا بازار را شوكه كرد اما پس از چند هفته و مشاهده كارائی ناامیدكننده آن و عدم توانائی Over Clock از رونق افتاد.
بالاترین فركانس در Intel هم در مورد دو هستهایها 3.33 GHz است و در مورد Quadro حتی اغلب پایینتر از آن است وگرنه CPU شما 300-400 وات بتنهایی مصرف خواهد داشت! فركانس حالت كار عادی در بالاترین پردازنده Sandy Bridge اینتل یعنی Core i7 2600 برابر 3.4 GHz میباشد.
پس ملاحظه میفرمایید كه اینتل هم در پی AMD دیگر در قید شماره گذاری بر حسب فركانس نیست ، Q9400 بمعنی فركانس 9.4GHz نیست بلكه نمادی از قدرت CPU در مقایسه با CPU های عادی پنتیوم 4 میباشد یا همچنین در Core i7 860 ، 860 ربطی به فركانس آن ندارد ، در واقع نامگذاریها اكنون بصورتی درآمده كه بیشتر بعنوان یك نام تجارتی و طبقه بندی شركت سازنده مطرحند و نامها و شمارهها روز به روز حاوی اطلاعات فنی كمتری میشوند ، پس باید مطالعه و بررسی خود را افزایش دهید!
خوب ، حال برویم سراغ FSB كه بعكس فركانس داخلی افزایش چشمگیری داشته است ، در مورد Core 2 ها ، FSB برابر با 1066 و 1333 است و ندرتا در مورد برخی تحت عنوان Extreme ، 1600 را هم میبینیم.
پردازندههای ارزانقیمت تر اینتل دارای FSB برابر 1066 هستند ، مانند E7300 یا E7500 ، حال آنكه در پردازندههای گرانقیمت تر مانند Q8300 یا Q9650 ، FSB برابر با 1333 است.
شاید سوال كنید ، FSB برای Core i چقدر است ، اما این سوال صحیح نیست ، چون در مورد Core i سیستم FSB وجود ندارد و در عوض از تكنولوژیهایی بنام QPI و DMI در این موارد استفاده شده است كه QPI ظاهرا تقلیدی از روش همیشگی AMD است. QPI بمراتب قدرتمندتر از FSB میباشد.
در مورد AMD میدانید كه FSB مطرح نیست و فركانس HT مطرح است.فركانس HT هم در حال حاضر عموما بین 1.6 الی 2 گیگاهرتز میباشد ، در مورد Phenom II نیز ، HT از 1.6 GHz شروع میشود و به 2.2 GHz هم میرسد.
اگر به مقوله سرعت و فركانسهای CPU علاقهمند باشید ، میتوانید به پاراگراف Overclocking در انتهای این راهنما نیز رجوع فرمایید.
6- گذر از میكرو به نانو و مصرف توان :
5-6 سال قبل شاهد تكنولوژی 18 صدم و پس از آن 13 صدم میكرو در عرصه PC بودیم ، با افزایش روز افزون تعداد ترانزیستورها و مصرف توان آنها ، تولید كنندگان چیپ روز بروز بفكر كوچكتر نمودن تكنولوژی ساخت میباشند بطوریكه امروزه شاهد پردازندهای AMD با فنآوری 65 و 45 نانومتر و Intel 45 و 32 نانومتری هستیم ، AMD وسیعا در حال بکارگیری فن آوری 45 نانومتر است و اینتل چند ماهیست كه پا به 32 نانومتر نهاده است.
تكنولوژی ساخت یكی از عوامل مهم در مصرف توان و كارائی CPU در انجام Overclocking میباشد.
عموما در این چند سال بدین گونه بوده است كه مصرف توان AMD بیشتر و دمای آن بالاتر از اقسام Intel میباشد و AMD معمولا یك گام ازین لحاظ موخر است ، در حال حاضر تكنولوژی ساخت Phenom II مانند اینتلهای Core2 45 نانو است اما اینتل مدتیست كه در پردازندههای Core i3 و بیشتر Core i5 ها از 32 نانومتر استفاده میكند ، از خانواده Core i7 نسل اول درحال حاضر فقط 6 هستهایها 32 نانومتری هستند ولی نسل دوم Core i7 ها همگی 32 نانومتریاند.
7- استفاده مجدد از ترفندهای قدیمی سخت افزار توسط اینتل
حتما شنیدهاید كه Core i قویترین و جدیدترین خانواده از پردازندههای اینتل است. قدرت Core i از تلفیق دو ترفند قدیمی با پیشرفتهای جدید Core2 بدست آمده است كه عبارتند از :
الف – استفاده از Turbo : دوستانی كه چند سال پیش (مثلا دور و بر 1995) از رایانه استفاده میكردند ، دكمه Turbo روی آن كیسهای بدتركیب و كرم رنگ قدیمی یادشان هست ، در CPU قابلیتی بدین نام وجود داشت كه اینتل مجددا آنرا احیاء كرده است ، توربو سبب بالارفتن clock میشود.
ب – HT : این تكنیك كه بین 2002 تا 2005 متداول بود بار دیگر بكارگرفته شده است. Hyper Threading سبب میگردد كه CPU شما نوعی دو هستهای را شبیه سازی نماید ، یعنی اگر شما 2 هسته داشته باشید قدرت چیزی شبیه چهارهستهای میشود و اگر 4 هسته داشته باشید شبیه به 8 هستهای ، اگر در Task Manager یا Device Manager ویندوز نگاه كنید ، میبینید كه تعداد هستههای CPU دارای HT ، دو برابر نشان داده میشود.
ویژگی ترفندهای الف و ب قدیمی بودن و جاافتاده بودنشان است و واضح است كه تمامی نرم افزارها و برخی گیمها از آنها بهره میبرند ، همین است كه Core i ها تقریبا در تمامی موارد تست (چه گیم و چه سایر نرم افزارها) رتبههای نخست را به خود تخصیص میدهند و بمراتب برتر از Core2 میباشند.
باید توجه داشت كه HT سبب داغ شدن زیاد CPU میشود و خیلی از گیمهای جدید نمیتوانند بطوریكه باید و شاید از HT استفاده نمایند ، بهمین دلیل است كه شما در مورد كارائی گیمها بین Core i5 و Core i7 اختلاف خیلی كمی میبینید ، مثلا اگر Core i5 760 را به Core i7 930 ارتقاء دهید (یا حتی 950) ، بر خلاف انتظارتان ، بهبود چشمگیری را در اكثر گیمها ملاحظه نخواهید كرد ، ضمن اینكه استفاده از حالت Turbo نیز محدودیتهایی دارد ، همه هستههای CPU نمیتوانند همزمان افزایش فركانس پیدا كنند.
تغییرات جدید
اخیرا شاهد تغییرات ذیل بودهایم كه به بازار ایران هم راهیافتهاند :
1- اینتل تكنولوژی ساخت را از 45 به 32 نانومتر رسانید ، CPUهای رنج گرانقیمت Core i7 نسل اول اینتل دارای 12 مگابایت كش و سری جدیدی از دستورالعملهای چندرسانهای هستند.این CPU ها با مادربوردهای بروز فعلی مطابقند و فقط احتیاج به ارتقاء BIOS بورد در برخی موارد خواهید داشت. اینتل نسخه جدیدی از Core i با 6 هسته را روانه بازار كرده است كه همان i7 990X میباشد.
پردازندههای 2009 و 2010 اینتل را میتوان در سه گروه جای داد :
- دو هستهایهای قدیمیتر ویژه دستگاههای PC دسكتاپ معمولی با نام Wolfdale با سری شماره مدلهای E7000 (مثلا E7300) و E5000 هنوز در بازار یافته میشوند. سری قدرتمندتر این گروه یعنی سری E8000 (مانند E8500 و E8600) دیگر جمع شده است. این سری گزینه ویژه بازی و OC از این گروه بودند كه با آمدن Core i7 و Core i5 قدرتمند ، دیگر نیازی بدانها نیست.
- پردازندههای چهارهستهای و گرانقیمت Yorkfield كه بصورت Q9000 و QX9000 (مثلا QX9650) شماره گذاری میشوند.این گروه جهت استفاده در سرورها نیز مناسبند ، اما به نسبت Wolfdale قیمت بالائی دارند ، QX9775 قدرتمندترین در این گروه بود. از این گروه هنوز هم Q8300 در بازار ما استفاده میشود كه گزینهای قدیمیست.
- Penryn كه برای نوت بوكها مورد استفاده است.
- Core i : گفته شد که فن آوری تحت عنوان Core و بعد از آن Core 2 باعث پیشتازی اینتل گردید ، اکنون اینتل بیش از دو سال است که پا را فراتر نهاده و معماری جدیدی را عرضه نموده است ، این معماری که بجای Core بنام Nehalem معروف است ، در واقع یک نوع تقلید از AMD محسوب میشود ، بدین ترتیب که CPU های اینتل از این پس به کنترلر حافظه (North Bridge) مجهز بوده و نیازی به چیپ پل شمال در مادربورد نیست.
واضح است که اصول اورکلاک در این پردازنده ها کاملا شبیه AMD (و قدری مشکلتر از OC عادی) است و مفهوم FSB هم در اینجا وجود ندارد چون اصولا FSB مربوط به ارتباط CPU با پل شمال است که در اینجا در خود CPU ادغام شده است.
با توجه باینکه Core i7 بخش مهمی از بازار پردازنده را داراست ، ارائه توضیحاتی در اینمورد واجب است :
اول از همه اینکه Core i7 چهار هسته ای و ندرتا 6 هستهای است و تعداد پایه های آن 1366 و بعضا 1156 میباشد ، Core i7 از DDR3 پشتیبانی میکند پس باید بردی بخرید که ویژه این سری باشد.
دوم اینکه Core i7 ها تنها پردازنده های حال حاضر Quad هستند که کارائی آنها هم در گیم و هم در سایر نرم افزارها از دیگران بالاتر است.
سوم اینكه Core i7 920 , 930 , 940 , 950 , 960 , 965 , 975 , 980 , 860 , 870 , 875 , 880 اقسامی از Core i7 هستند كه در بازار خودمان هم بیشتر آنها یافته میشوند. آنهایی كه شمارهشان با 8 آغاز میشود تحت عنوان فنآوری Lynnfield و دارای 1156 پین و آنهایی كه با 9 آغاز میشود Bloomfieldها و دارای 1366 پین میباشند ، هر دو گروه زیرمجموعه فناوری Nehalem و هر دو قدرتمندند.
چهارم قیمت آنها چندان ارزان نیست ، بویژه اینکه باید برد مخصوص (به راهنمای مادربورد مراجعه فرمائید.) بخرید ، بویژه در مورد Core i7 سری 9 ، برای سه كاناله كردن به 3 ماژول DDR III احتیاج است كه معمولا در یك بسته بفروش میرسند. (سه كاناله اجباری نیست.)
استفاه از Core i7 به همه افرادی كه مشتاق انجام گیمهای سنگین هستند (و البته برای كیس بیش از 800-900 تومان بودجه میگذارند) توصیه میگردد اما حتما پاراگرافهای قبل و بعد را نیز بخوانید تا پشیمان نشوید!
پنجم اقسام دیگری از Core i ها كه بعدا به بازار عرضه شدند Core i5 و Core i3 میباشند ، اصولا این دسته بنا بود كه با فناوری 32 نانومتر و نام فناوری Westmere ارائه گردند كه اینكار اندكی بطول انجامید ، لذا اولین CPU این خانواده یعنی همان Core i5 750 بسیار مشهور ، شباهت زیادی به Core i7 دارد و 45 نانومتری است ، بعدا و پس از قریب به یكسال ، Core i5 760 مشهور و عالی نیز در تابستان 2010 به بازار عرضه شد كه بهبود یافته 750 است. بقیه خانواده ، 32 نانومتری هستند ، بنام خانواده Clarkdale شناخته میشوند كه در واقع زیرمجموعهای از Westmere است و بیشترشان دارای چیپ گرافیك (GPU) در خود میباشند. تا حال بردهایی با گرافیک Onboard دیده اید ولی اینبار کارت گرافیک به داخل CPU رفته است! اگر سری به بازارهای قطعات كامپیوتر خودمان بزنید ، این پردازندهها را فراوان خواهید یافت. مثلا Core i3 540 یا Core i5 661 و یادتان باشد برای استفاده از ویژگی گرافیكی آنها به بردهایی با چیپ ویژه نیاز دارید ، رجوع فرمایید به راهنمای انتخاب مادربورد.
اگر خواهان رایانههای دفتری به نسبت قدرتمند و سخت كار هستید Core i3 گزینه مناسبی است.
اگر كاربر گیمهای سنگین هستید و حدود 700-800 برای كیس خرج میكنید ، Core i5 750 یا 760 بسیار گزینه مناسبی میباشد.
پردازندههای 2011 اینتل (Sandy Bridge) یا Core i نسل دوم :
به احتمال زیاد ، ظهور این پردازندهها و معرفیشان به بازار در دیماه 1389 ، نقطه عطفی در دنیای سخت افزار است ، قدرت پردازش زیاد و قیمت خوب (در قیاس با قدرتشان) ، آنها را به مناسبترین گزینه جهت هر نوع كاربرد رایانهای سنگین تبدیل میكند. اینها تحت دو خانواده Core i5 و Core i7 نسل دوم ارائه میگردند كه میتوان برای مثال از Core i5 2300 , 2400 , 2500 , 2500K یا Core i7 2600 , 2600K نام برد. مصرف توان بهینه ، داغ شدن كمتر و قابلیت اوركلاك فوق العاده زیاد در اقسام دارای حرف K در آخر ، بهمراه نتایج تجربی كه تمامی Benchmark ها نشان میدهند ، این واقعیت را گوشزد میكند كه آنها در طی سال آینده ، تمامی دیگر پردازندههای قدرتمند اینتل را به فراموشی خواهند سپرد.
اگر میخواهید بالای 800 هزار تومان برای كیس خرج كنید ، حتما به این گزینه توجه داشته باشید تا پشیمان نشوید!
چنانچه در مورد Core i سوالات بیشتری دارید ، از طریق فرم مشاوره رایگان در خدمت شما هستیم.
2- AMD تكنولوژی ساخت را به 45 نانومتر رسانده و سوكتهای جدیدی ارائه كردهاست كه بواسطه آنها مادربورد قابلیت استفاده كامل از قدرت و مزایای پردازنده را پیدا میكند.نام این پردازنده ها Phenom و Phenom II و Athlon II است و جهت استفاده از Phenom سوكت AM2+ مزیت است اما واجب نیست.پس اكنون شاهد بردهای AM3 در بازار هستیم كه برخی AM2+ و AM2 قدیمی را نیز پشتیبانی مینمایند.اگر شما یك برد AM2 دارید میتوانید از پردازنده AM2+ استفاده كنید ولی از حداكثر كارائی آن بهره نخواهید برد.
واضح است از ای ام دی انتظار میرود تا پردازندههای جدیدش قابلیت اوركلاك مطلوبی داشته باشند كه در مورد Phenom II چنین نیز هست اما هنوز هم Phenom II قابل رقابت با Core i نیست ، هرچند كه AMD از شماره گذاریهای مشابه اینتل استفاده كردهاست مثلا Phenom II X4 920 ، بهرتینهای این سری Phenom II X4 965BE ، 975BE ، 1055T ، 1075T ، 1090T و 1100T میباشند ، اگر قصد استفاده از Phenom II را دارید بروید سراغ برد AM3.
اگر نیاز به یك رایانه دفتری – دانشجویی - اداری خوب دارید و حدود 400-500 تومان بودجه برای كیس میگذارید استفاده از CPU های جدید AMD مانند Phenom II X2 550 و Athlon II X4 635 توصیه میشود.
اگر نیاز به یك رایانه قدرتمند برای بازی و نرم افزارهای گرافیك دارید و در عین حال بودجه شما برای كیس 600-700 تومان است ، استفاده از Phenom II X4 965 یا 955 یا 975 توصیه میشود.
نتیجه گیری : كدام CPU را انتخاب كنم؟
اول : تعیین كنیم Intel یا AMD
در چند سال گذشته AMD همواره برغم وجود نقاط ضعف مانند تاخیر در كوچك نمودن تكنولوژی ساخت و امكانات و سرمایه كمتر ، بالابودن حرارت و مصرف توان ، مشكل بودن نگهداری پردازنده و فركانس كلاك پایینتر ، جایگاه خود را در رقابت با اینتل به لطف پارامترهایی مثل كاشه L1 بزرگتر و استفاده از معماری پیشرفتهتر همواره حفظ نموده یا حتی در مقاطعی در رتبه بالاتر قرار داشته است.
متاسفانه در مقطع كنونی شاهد افت AMD هستیم و 2-3 سالی است همواره عقب میفتد ، هر چند از لحاظ قیمت و نسبت ارزش به بها واقعا باید بر روی آن حساب باز كرد بویژه برای كاربردهای اداری.
CPU های چهار هسته ای فنوم 2 و اتلون 2 هم که در بازار ما موجودند.بعكس ویرایشهای قبلی این راهنما و بسبب پیشرفتهای اخیر در AMD ، استفاده از آنها را به همه گیم دوستان نیز پیشنهاد میكنیم ، اما تصور اینكه بالاتر از اقسام مشابه i7 و بعضا Core2 هستند ، اشتباه است. بالاترین پردازنده AMD در حال حاضر كارائی نزدیك به Core i5 760 دارد. شش هستهایهای AMD هم كه وارد بازار شدهاند (1055T و 1090T) نه تنها چندان به كارائی قبلیها اضافه نمیكنند ، بلكه در برخی موارد پایینتر از اقسام 4 هستهای خود قرارمیگیرند.
دوم : كدام پردازنده Intel یا AMD
اگر میخواهید یک رایانه همه منظوره و عادی داشته باشید رنج قیمت متوسط و پایین Athlon II ، Phenom II و Sempron كافی هستند ، همینطور Core i3 , i5 ، اگر طرفدار گیمهای سنگین هستید ، Core i7 و یا Core i5 750 ، Core i5 760 یا 965BEیا 975BE توصیه میشوند و یكبار دیگر یادتان باشد كه تفاوت Core i5 760 یا 750 در كاربردهای گیم ، با Core i7 واقعا كم است. لذا شاید بهتر باشد بجای خرید Core i7 و برد گرانقیمت آن ، بودجه بیشتری را برای كارت گرافیك صرف كنید.
اگر میخواهید جدیدترین تكنولوژی سخت افزار را داشته باشید ، نسل دوم Core i ها (Sandy Bridge) را انتخاب نمایید تا بروز بودن سیستمان تضمین شود.
اگر یک رایانه خیلی قدرتمند لازم دارید برای همه کاربردها و قیمتش هم چندان مطرح نیست سراغ Core i7 بروید و بخاطر داشته باشید در اینصورت كیس شما بودجه قابل توجهی را نیاز خواهد داشت.
پردازندههای Quad (چهار هستهای) Hex (شش هستهای) مناسبند؟
اکنون تعداد قابل توجهی از نرم افزارها و تعداد قابل توجهی از بازیها توان استفاده از چهار هسته را دارند ، اما بعكس اكثر آنها در استفاده از 6 هسته چندان قابل نمیباشند.
اگر رایانه را جهت نرم افزارهای خاص طراحی ، مهندسی و محاسباتی ، انیمیشن سازی و مشابه آن میخواهید حتما بررسی فرمایید که آن برنامه خاص توانائی استفاده بهینه از HT یا Hexرا دارد یا خیر زیرا در اینصورت ممکن است کارائی نرم افزار شما با استفاده از هشت (هشت هسته مجازی) یا شش هسته (12 هسته مجازی) بطرز چشمگیری افزایش یابد ، همینطور است در مورد كاربردهای سرور و شبكه و بویژه لینوكس ، سیستمهای عامل لینوكس توانائی زیادی در استفاده از هستههای متعدد دارند.
نرمافزارهایی كه امكان استخراج قدرت همه هستههای CPU را دارند برخی Benchmark ها مثلا 3DMark Vantage هستند كه صرفا جهت تست بكار میروند ، همچنین آخرین نسخ برخی نرمافزارهای گرافیك و تدوین فیلم این توانائی را پیدا كردهاند كه از جمله مشهورترین آنها میتوان 3D Studio Max را نام برد ، اگر طراح گرافیك و یا تدوینگر فیلم و انیمیشن هستید یا بنحوی دستگاه را فقط برای كار با یكی دو نرمافزار خاص میخواهید ، حتما بررسی كنید كه آیا آن نرمافزارها توان استفاده از 6 هسته را دارند یا خیر ، ممكن است شما با Hex كارائی عالی بدست آورید ، البته مساله قیمت بالا هنوز مطرح است ، سایتهائی وجود دارند كه كارائی اقسام پردازنده با نرمافزارهای گوناگون را بشما نمایش میدهند ، از جمله معروف ترین آنها سایت سخت افزار tomshardware میباشد ، چند هسته ای ها همچنین تحت سیستم عامل لینوکس و سرورهای لینوکس کارائی خودشان را کاملا برخ میکشند.
یادتان باشد كه 6 هستهایهای اینتل بسیار بسیار گرانتر از اقسام AMD هستند و البته كارایی كاملا بالاتری را دارند ، اما ممكن است شما با چهار هستهای Sandy Bridge ، نیازی به 6 هستهایهای بسیار گران پیدا نكنید.
چند مطلب
الف – گرافیك داخلی در CPU ها : شما همیشه عادت به دیدن بردهای دارای گرافیك بودهاید ، اما اینتل چندوقتیست كه در پردازندههای Core i خود اقدام به درج یك پردازنده (GPU) گرافیكی نمودهاست. اگر بخواهید خرج كمتری داشته باشید و كارت گرافیكی نخرید ، میتوانید از همین گزینه (بشرط انتخاب برد مناسب) استفاده نمایید ، خیلی از Core i3 و i5 ها دارای گرافیك داخلی هستند ، ضمن اینكه فعلا كلیه Sandy Bridge ها گرافیك داخلی دارند. باید توجه داشته باشید ، گرافیك داخلی CPU (هر چند اخیرا در Sandy Bridge بهبود یافته) دارای چنان قابلیتی كه مناسب كارهای گرافیك و گیم باشد نیست و صرفا برای كارهای دفتری مناسب است. در مورد AMD هنوز این پدیده دیده نمیشود ، CPU های AMD دارای گرافیك توكار ، در طی یكی دو سال آینده بیشتر عرضه خواهند شد ، اما در حال حاضر هم از اوایل 2011 ، یكسری از CPU های تحت عنوان خانواده Fusion ، توسط AMD عرضه شده اند كه بیشتر در رایانههای كوچك و كم مصرف كاربرد دارند و دارای GPU توكار هستند ، اینها با CPU های اتم اینتل قابل مقایسهاند و كاربرد آنها میتواند در Notebook های كوچك و ارزان و Netbook ها نیز باشد. از این خانواده میتوان به E-350 اشاره نمود.
ب – در مورد گارانتی : AMD همیشه در كشور ما توسط برخی شركتهای كوچك و برزگ در مقاطع مختلف گارانتی شده است ، لذا میتوانید معمولا AMD را با گارانتی از 6 ماه تا حتی 3 سال (اگر خوش شانس باشید) بیابید ، اما در مورد اینتل ، گارانتی در كار نیست ، هیچیك از CPU های اینتل دارای گارانتی داخلی نیستند ، لذا اگر بتوانید از فروشنده CPU 24 یا 48 ساعت مهلت تست بگیرید ، ایدهال است ، یا اینكه از ایشان بخواهید CPU را برای شما تست كنند. البته خراب بودن CPU اینتل Box شده بسیار بسیار بعید است.
پ –Overclocking چیست : اوركلاك یا مختصر بگوییم OC ، همان بالا بردن فركانس یا فركانسهای كاری CPU است ، بویژه در CPU های جدید ، شما ممكن است با بخشهای مختلفی از CPU سر و كار داشته باشید كه هر یك با فركانس متفاوت عمل میكنند ، OC معمولا در مورد فركانس اصلی هسته (های) CPU مطرح است ، هرچند ممكن است بخشهای دیگر آن نیز مانند كنترلر حافظه داخل CPU یا حتی GPU توكارش Over شوند. برای OC ملزومات و گاه تنظیمات مفصل و دقیقی لازم است كه آنها را از طریق برنامه Setup مادربورد یا برنامههای یوتیلیتی همراه آن انجام میدهید. برای OC بویژه در CPU های جدید Core i لازم است معمولا حالت Turbo را غیر فعال كنید ، گاه بهتر است حتی HT را از كار بیاندازید تا CPU كباب نشود! كلیه حالات صرفه جوئی و مدیریت توان (مثلا C1E ، كنترل فاز و ...) و گاه مدیریت حرارتی CPU را باید از كار بیاندازید ، معمولا نیاز است ولتاژها را كمی دستكاری كنید ، و واضح است كه CPU شما حتما بیك فن حرفهای نیز نیازمند است.
اصولا فركانس كار هر CPU توسط حاصلضرب یك فركانس پایه (فركانس Base یا باختصار BCLK) در یك ضریب بدست میاید. لذا برای OC فركانس CPU شما دو راه دارید : روش اول ازدیاد فركانس پایه است كه در اینصورت شما بناچار مادربورد را هم (و احیانا RAM را) OC میكنید. روش دوم این است كه ضریب را تغییر دهیم اما همه CPU ها این قابلیت را ندارند ، پردازندههایی كه قابلیت تغییر ضریب در آنها فعال است به Unlocked یا قفل نشده معروفند و معمولا گرانتر از پردازندههای عادی هستند ، خیلی از Core2 ها بطور عادی این قابلیت را داشتند ، اما در مورد Core i ها ، باید CPU انتخابی دارای حرف K در آخر باشد ، مثل 655K یا 875K یا 2600K ، همچنین CPU های گران اینتل كه در نام آنها كلمه Extreme وجود دارد یا حرف آخر آنها X است همین توانایی را دارند ، مثلا 975 Extreme یا 980X یا 990X. در مورد AMD قابلیت تغییر ضریب در CPU هایی وجود دارد كه دارای حرف BE در آخر (بمعنی Black Edition) باشند ، جعبه این CPU ها برنگ مشكی است.
تذكر : در مورد Sandy Bridge ، شما نمیتوانید فركانس Base را چندان تغییر دهید و تنها راه برای OC ، خرید پردازنده دارای حرف K است.ضریب اینها بین عدد حداقل (بسته به نوع CPU) تا حداكثر 57 متغیر است و حداكثر ضریب بستگی به بخت و اقبال شما دارد ، اگر یك Overclocker خوش شانس باشید یك CPU با ضریب بالاتر گیر شما میافتد!
پاراگراف فوق برای دوستانی است كه به OC علاقه دارند ، وگرنه میتوانید آنرا نادیده بگیرید ، هر سوال تخصصی در مورد OC را میتوانید از طریق فرم مشاوره رایانه مطرح فرمایید.
ت – داغ كردن و فنها : بدرد نخور بودن فنها در مورد CPU های Core i جدید اینتل و همچنین سر و صدای زیاد و كارایی كم فن همراه CPU های AMD ، اولین پدیدهایست كه شما را پس از باز كردن Box آنها آزار خواهد داد. CPU های عالی و بسیار جان سخت ، اما معمولا بهمراه فنهای درجه سه! یك حالت مناسب اینست كه CPU شما در حالت Idle (بیكاری) تحت درجه حرارتی بین 30 تا 35 درجه كار كند و در حالت بار كامل (Full Load) درجه حرارت آن از 70 درجه فراتر نرود. حداكثر درجه حرارت بدنه در بسیاری از پردازندههای نوین ، بین 75 الی 80 درجه است و در بالای این حد امكان سوختن وجود دارد كه البته ممكن است آنی نباشد اما پس از چند دقیقه الی چند روز رخ دهد. پایین 60 درجه نگاه داشتن حرارت CPU چند هستهای تحت بار كامل كاریست بسیار مشكل كه هر فنی از پس آن بر نمیاید ، اگر كاربر بازیهای سنگین هستید و CPU اینتل شما از فناوری HT برخودار است ، ممكن است با غیرفعال كردن HT ، بطرز قابل توجهی خنكتر شود ، اكثر گیمها چندان از HT استفاده خوبی نمیكنند و فقط داغتر شدن CPU را سبب میشوند. بعنوان كاربر گیم و یا گرافیك سنگین ، شما حتما نیاز به فن خنك كننده حرفهای غیر از فن موجود در جعبه CPU خواهید داشت. از میان سازندگان مختلف و مشهور فنهای حرفهای میتوان به Thermal Take ، Zalman ، Cooler Master ، Corsair ، Zero Therm ، Noctua و Thermal Light اشاره نمود. همچنین سازنده منابع تغذیه با مارك Green در كشور خودمان ، اقسام محدودی از فن CPU را ارائه مینماید كه جهت كاربردهای نیمه سنگین مناسب هستند.
بخاطر داشته باشید كه در خرید فن باید حتما نوع CPU (استاندارد سوكت و تعداد پایهها) و همچنین محدودیت روی مادربورد را در نظر داشته باشید تا پایههای فن یا بدنه آن ، بجایی گیر نكند.
اگر فن حرفهای نصب كردید و خواستید كارائی آنرا آزمایش كنید ، دو برنامه مشهور برای اینكار Prime 95 و IntelBurn Test هستند. اینها CPU را تحت فشار شدید كاری قرار میدهند تا حسابی داغ شود! هنگام استفاده از این برنامهها درصورتیكه از قبل تدابیر حفاظتی CPU را تنظیم نكرده باشید (مثلا خاموشی حرارتی) ، CPU شما میسوزد ، پس باید موارد احتیاطی را لحاظ كنید.
چنانچه نیاز به اطلاعات دقیقتر و تخصصی تر در مورد فنهای حرفهای دارید ، میتوانید از طریق فرم مشاوره رایانه ، مطرح فرمایید.
تغییرات آینده :
الف – در مورد AMD : AMD در حال حاضر مشغول تولید انواع اقسام شمارهها از CPU های فعلیاش است و پیش بینی میشود طی ماههای آینده نیز تنها با این اعداد و ارقام بازی شود ، اما در مورد نوآوریها ، یكی خانواده Fusion كه اشاره شد (حاوی گرافیك در داخل CPU) به تكامل و تنوع بیشتری خواهد رسید و مهمتر اینكه از چند ماه دیگر تا دو سال آینده شاهد نسلی از CPU های AMD تحت عنوان Bulldozer خواهیم بود ، اینها همانگونه كه از نامشان برمیاید قرار است CPU های قدرتمندی در سطح Core i7 شش هستهای فعلی اینتل و Sandy Bridge ها یا حتی قویتر باشند ، این خانواده عمدتا ویژه رایانههای Desktop عادی هستند و با قیمت مناسبی عرضه خواهند شد اما در مورد چند و چون ، زمان ارائه ، قیمت یا اقسام آنها اطلاع دقیقی در دست نیست ، احتمالا تا زمان موجود بودن آنها در بازار ، اینتل پردازندههای جدید دیگری را عرضه كردهاست. همچنین معلوم نیست كه آیا نهایتا تحت همین نام Bulldozer عرضه میشوند یا نام تجاریشان تغییر میابد.
ب – در مورد Intel : انواع و اقسام بیشتری از پردازندههای Core i نسل دوم (Sandy Bridge) به بازار خواهند آمد كه نوع Core i3 این خانواده را نیز در برمیگیرد ، ضمنا اینتل یك سری CPU ارزانقیمت از همین خانواده را تولید خواهد كرد كه تحت نام عادی پنتیوم آنها را خواهید یافت ، كاربرانی كه هنوز هم در حال حاضر CPU های Core2 قدیمی و از رده خارج مثل E7300 یا E5200 و ... را خریداری میكنند ، تا چند ماه دیگر گزینههایی اینچنین را با قیمتی در همان حدود یا كمی بالاتر در اختیار خواهند داشت كه دارای GPU توكار نیز هستند.
فعلا تعداد پایههای این خانواده برابر 1155 است اما در ماههای آتی ، گروه 1356 پایه این CPU ها را نیز شاهد خواهیم بود ، همانگونه كه در مورد نسل اول Core i ، 1156 و 1366 پایه را داریم.
